دست نوشته هاي پيمان مهدوي
زندگی ، همین
همین پاره پاره ها
این جا، اون جا، همه جا
یه کم جا مونده پیش تو
یه کم جا مونده پیش اون
یه کم ولو میون خیابونا
تو همین بیابونا
میون این کوها
روی این زمین
یه کمی ام پیش ستاره ها
هاله ای میون دودا
سایه ای میون نورا
خوش از این خنده ها
خیس از این گریه ها
خراب این یادها
یادها یادها ، آه یادها
های های تمام این نفسا
چل تیکه ای از اینجور چیزا
همینطور واسه خودت بگو و برو، آها
زندگی همین پاره پاره ها
نه
دیگر عاشق نمی شوم من
این سپیدی را
این تو را
این برف را
ترانه نمی خوانم من
این لب ها را
این بوسه ها را
این تن ها را
آه
این سبزی بهارانه را
شاید بخوانم من
این احساس دیوانه را
تو را
تو را
تو را
تو را
باز نمی خوانم من
نه
دیگر عاشق نمی شوم من
این دیوانگی را
این فریب را
این خستگی را
این بی معرفتی را
نمی خواهم من
تو را
خودم را
همه آدمها را
این زندگی را
این دنیای بی معنی را
نمی فهمم من
نه
دیگر به دنیا نمی آیم من
این زردی را
این سپیدی را
این سبزی را
این سبزی را
نه، دیگر نمی بینم من
این نمی فهمم را
این نمی فهمی را
این نمی بینی را
این نمی بینم را
این زندگی را
نه ، نمی خواهم من
نه
این رنگ ها را
این زندگی را
این تو را
حتی همین نه ها را
دیگر عاشق نمی شوم من
دیگر به دنیا نمی آیم من
مریضی، مریضی این از دست دادن ها
این ازدست دادگی ها را همش خواستن ها
های، چه می شود تو را
میان این خواستن ها و نداشتن ها
شبها از بی خوابی دیوانه شدن ها
های، تمام این روزها را
میان خودت پرسه زدن ها
هیچ کس را به این خانه راه ندادن ها
های، تو را می گویم تو را
میان این زندگی و آن دنیا مردد ماندن ها
مردانگی ای برای خداحافظی همیشگی، نداشتن ها
های، این نفس ها را
میان شیش و بش هدر دادن ها
بی تصمیمی را به گردن بدبختی انداختن ها
های، آخرین چاره را
میان این رفتن و رفتن ها
پلی برای بازگشت باقی نذاشتن ها
های، چرا چرا چه را
میان تو و من و این نبودن ها
این زندگی الابختگی را بیهوده تلف کردن ها
بی خیال این های های ها
میان تو و من که تو خود منم، ها
همین یکدانه زندگی را هم از دست دادن ها
همین یکدانه زندگی را هم از دست دادن ها
