دست نوشته هاي پيمان مهدوي
چشم در چشم
دست در دست
مشت بر سينه
رو در رو
حرف بر پشت
آدم ها مي تازند
آدم ها بر هم مي تازند
اين چنين كنار همند و
تيشه بر ريشه مي زنند
با هم بودن را
دوستي را
رابطه را
آزادي را
نفس كشيدن را
زندگي را
از براي بي فكري
از براي خودكامگي
از براي خودخواهي
از براي تماميت طلبي
از براي تنوع طلبي
از براي حسادت
از براي حماقت
از براي عصيان آدميت
شايد هم حيوانيت
از براي ...
از براي ...
زمين مي لرزد
اين تاخت بي رحمانه را
اين چنين باهمند و
بر هم مي تازند
آدمها
نه براي هيچ كسي
نه براي هيچ چيزي
اينها كه بي اختيار از من مي آيند
زير بوته به عمل آمده اند
اشكهايتان را مي گوييد آقا ؟
جدي نگيريدشان
دلتان عرق كرده
رطوبت هواي اينجا زيادست
تكان نخوريد آقا تا عرق نكنيد
تكانتان داده اند ؟
پنكه مي آورم ، خوب مي شود
ناگاه برق قطع مي شود
آخر امسال خشكسالي ست آقا ، برق كم است
شما را به خدا
قبل از اينكه براي عرقتان يك نقطه بگذارم
به من بگوييد آقا
چگونه است اينجا
هم خشكسالي ست
هم رطوبت زياد است
براي هيچ كسي
براي هيچ چيزي
در اشك غرق مي شوم
