صفحه ی خالی

نمی دانم که چه خواهم گفت

به گاهی که اندیشه های درهم پیچیده

و تصاویر به جا مانده از

دمادم زندگی

مرا همچون پیچکی در خود گرفته است

شاید که به سکوت بنشینم

صفحه ی خالی این خلاء بی منتها را ؛

به گوش

و به تماشا

لعنت به سرویسهای اینترنتی این مملکت

تمام ضعف آدمی

تب و تاب داشتن

و غم او

حسرت نداشته ها و از دست رفته ها

و اگر این چنین نبود

آدمی نبود